Joris Iven

SWAMI* ANAND†

 

 

 

Tijdens de moessons in Kosbad

zijn er zoveel schakeringen van groen

dat je de andere kleuren niet meer ziet.

 

 

In die tijd†

ben ik zeventien en begin ik net

iedere dag een sari te dragen.

Swami Anand is negenentachtig

††††††††††††††††††††††††††††† en bijna blind.

Zijn dikke brillenglazen lijken niet te helpen,

ze vergroten alleen zijn troebele ogen.

's Ochtends sommeert hij me

†††††††††† uit de keuken

en lees ik hem voor tot de middag.

 

 

Op een dag zegt hij

Ďje mag nu je gedichten lezen'

Ik lees er enkele, hij blijft stil.

Wanneer ik denk dat hij slaapt, hou ik op.

Maar hij zegt, 'ga door'.

Ik lees een lang gedicht

waarin de Himalaya oprijst

††††††††††††††††† als een metafoor.

Plots ben ik beschaamd

omdat ik de Himalaya zo heb gebruikt,

beschaamd omdat ik over mijn ingebeelde bergen praat

met een man die door het ijs en de sneeuw

†††††††††††††††† van de Gangotri trok

†††††††††††††††††††††††† blootsvoets

een man die dichtbij de Kangchenjanga

††††††††††† en de Everest woonde, alleen gekleed in zomers katoen.

Ik onderbreek even om me te verontschuldigen

maar hij zegt 'ga maar door'.

 

 

Later, wanneer hij

†††††††† de glibberige groene heuvels van Kosbad beklimt,

moet Swami Anand niet op mijn schouder

steunen, of op zijn paraplu.

Ik blijf hem vragen om aanwijzingen,

manieren om mijn gedichten te verbeteren.

Hij zwijgt een hele poos

en zegt dan

††††† 'ik kan je niets anders zeggen

†††††† dan: ga door.'

 

* een swami is een godsdienstonderwijzer bij de Hindoes

 

 

 Naar introductiepagina

 Bloemlezing eigen† poŽzie

 Vertalingen eigen† poŽzie

 Vertalingen

 Essays

 Toneel