DIAGNOSE

 

Toen ik zes maanden oud was, wist ze dat er iets

fout was met me. Ik had trekken in mijn gezicht

die zij nog niet had gezien bij enig ander kind

in de familie, of in de uitgebreide familie,

of in de buurt. Mijn moeder ging met me

naar de pediater met de aardige handen,

een dokter met een naam als een reuzenpak:

Hub Long. Mijn mams vertelde hem niet

wat ze werkelijk dacht, dat ik bezeten was.

Het waren alleen die eigenaardige trekken in mijn gezicht Ė

hij hield me vast en praatte met me,

kletste wat, zoals men doet met een baby, en mijn moeder

zei, Ze doet het nu! Kijk!

Ze doet het nu! En de dokter zei,

Wat jouw dochter heeft

wordt genoemd een gevoel

voor humor. Oh, zei ze, en ze nam me

terug naar huis waar dat gevoel zou worden getest

en ongeneeslijk zou worden bevonden.

 

 Naar introductiepagina

 Bloemlezing eigen† poŽzie

 Vertalingen eigen† poŽzie

 Vertalingen

 Essays

 Toneel

Joris Iven