Joris Iven

Uit: Stabat filius Ė 2016

 

0

 

Dat het zo nooit had mogen zijn,

††††† dit einde, deze lakens.

Dat wat nu gebeurt, nooit

††††† had mogen gebeuren,

††††† het bedrog, het bloed.

Er loopt een lijn,

††††† maar ze breekt.

Ze is gebroken.

††††† Er liep een lijn.

 

 

 

9

 

Het laken opgetrokken tot bij de kin,

de ogen gesloten. De strijd wordt

 

opgegeven. Nierdialyse, bloedtransfusie

en beademing worden stopgezet. Niets

wordt nog vervangen of gestimuleerd,

 

bewaakt of gemeten. De ogen gesloten,

wenk je me nog eens met de hand. Je lijkt

 

niet ver weg, maar bent onbereikbaar.

We verlaten elkaar door alleen te blijven

en niets van wat we waren blijft ons over.

 

 

 Naar introductiepagina

 Bloemlezing eigen† poŽzie

 Vertalingen eigen† poŽzie

 Vertalingen

 Essays

 Toneel