Joris Iven

Tekstvak: 	Nieuw

Voorbij de verbeelding

 

Verzin me een huis, een huis als een letter

van Christoffel Plantijn

en laat de zetters, lettergieters en drukkers

aan het werk gaan.

 

Of verzin me een Egyptisch koningsgraf

en geef de onderzoekers de vrije baan.

Wijs me de weg hoe ik daar komen kan.

 

Maar, wantrouw me.

Ik leid een nomadenbestaan.

Ik ben Mozes, vluchteling die de uittocht leidt

uit landen als SyriŽ, Afghanistan,

de doortocht door de Balkan,

Griekenland, AlbaniŽ, Bulgarije,

tot aan de grenzen van beloftevolle landen

als Duitsland, Nederland, Groot-BrittanniŽ.

 

Ik trouw Sippora niet, de dochter van de priester.

Ik splijt de zeeŽn niet, maar ga erin ten onder.

Ik doe het zonder proviand en drinkwater,

eet geen manna en geen kwartels,

en houd geen afscheidsrede, niet in Jericho,

en niet in Brussel,

 

maar smijt hier wel alle tabletten

met wetten en geboden

stuk.